Boekenmarkt
“Toen ik God vroeg om een teken van zijn bestaan, kreeg ik de ingeving om het Rijksmuseum te bezoeken” vertelt een voorbijganger, genaamd Wiebe, me op de boekenmarkt in Deventer. “Ik wist niet waar ik moest zoeken en liep het hele gebouw door. Bij een schildering waarop de kruisiging en wederopstanding van Jezus werd afgebeeld werd ik stil. ‘Dit moet het zijn’ dacht ik. Aandachtig gleed ik met mijn ogen langs het doek, tot een suppoost aan me vroeg: ‘Heb je de gebedsnoot ook gezien’? Hij wees me op een rond houten voorwerp ernaast dat me gelijk in m’n greep hield. Tot ik er jaren later zelf een besloot te maken van een stuk beukenhout.”
Ik struin over de boekenmarkt in Deventer als ik de voormalige barista van 30ML, Juliët op de Nieuwmarkt tref. We praten bij over haar koffiereis naar Colombia als ze me vraagt om heel even op haar stand te passen. Met enige ongemak neem ik plaats achter het kraampje van een boek dat niet de mijne is en bedenk ik een verkooppraatje om geïnteresseerden te overtuigen. Terwijl ik de voorbijgangers één voor één in me opneem, verschijnen er twee vrouwen voor m’n neus: moeder en dochter. Aandachtig nemen ze de door Juliët geschreven woorden in hun op, vergezeld door de prachtige illustraties van haar zus Florine. Met iedere pagina die ze omslaan zie ik de emoties in hun ogen toenemen. Als Juliët, niet veel later terugkeert met een kop koffie luchten de vrouwen hun hart: “mijn dochter gaat zelf ook door een moeilijke periode en je woorden raken ons zo” vertelt de oudere vrouw. “Ik wil heel graag je boek voor haar kopen.”
Als Juliët een uurtje later wordt weggeroepen door een vrouw die haar wil voorstellen aan een dame die zich heeft verdiept in kwantummechanica, krijg ik opnieuw de stal onder mijn hoede. “Ik heb onlangs ook mijn levensverhaal op papier gezet” vertelt een man die ogenschijnlijk de pensioengerechtigde leeftijd al heeft bereikt. “Na een bijna-doodervaring ben ik op m’n 40ste uit de kast gekomen. Op dat moment was ik getrouwd met een vrouw en hadden we samen een dochter. Laatst vroegen mijn dochter en kleindochter aan me om mijn verhaal met ze te delen. Toen ben ik in de pen geklommen. Volgens hen draag ik een boodschap van liefde in me.”
“Wauw zeg, ik heb net een vrouw ontmoet die tegen verlichting aan zit. Ze praat en denkt echt op een ander niveau” vertelt Juliët me glunderend bij haar terugkeer. “Deze dag is zó bijzonder!” Het zijn woorden waar ik me volledig bij aansluit: geluk is verbinding. Verbinding op zielsniveau.
