Wandelwinst #2: schaamte

“Hey Rynaldo, Ben here! If you are still looking for a place to crash, maybe I can help. I just came back from travelling, so I’m available to host again. It will be cool to get to know you and to spend some time together. Please check my whole profile to make sure that you feel comfortable with the house rules. Let me know if you are interested. Feel free to write me if you need any help or advice about the city. Greetings!”

What if I said I’m scared?

Het is hoogzomer. Ik ben ruim twee maanden onderweg en draag al een hoop spontane, onvoorziene ontmoetingen met me mee in m’n veel te zware rugzak. Met iedere stap die ik zet voel ik mijn oude leven als zweetdruppels van me afglijden. Hoewel mijn lichaamsgeur in de stedelijke maatschappij niet als aangenaam wordt ervaren, ruiken de opgedroogde zweetplekken in het Europese buitengebied vooralsnog naar meer. Om volledig uit mijn eigen comfortzone te geraken heb ik besloten ‘ja’ te zeggen tegen elke kans die zich voordoet. Ook als die over het algemeen als ‘vreemd’ of ‘onorthodox’ wordt gezien. Voor iemand die al jaren roept dat er geen normen zijn is deze wandeltocht bij uitstek de gelegenheid om me ook van mijn eigen vastgeroeste normen en denkpatronen te ontdoen.

What if I showed my ugly?

Ik gris mijn telefoon uit mijn zak en zie dat ik via de Couchsurfing app een bericht heb ontvangen van Ben. Ik open zijn profiel en zie dat hij al meer dan 200 positieve recensies heeft. Dat is een goed teken. Ik scrol verder naar de informatie over zijn huis en zie de volgende zin op mijn scherm verschijnen: ‘MY PLACE IS A CLOTHING FREE AREA SO I EXPECT MY GUESTS TO BE COMFORTABLE WITH NUDIST LIFESTYLE’. De hoofdletters laten er geen twijfel over bestaan dat Ben er een alternatieve levenswijze op nahoudt. Een levenswijze waar ík in ieder geval niet bekend mee ben. Ik lees de verdere informatie op zijn profiel en reageer –na een lichte overpeinzing– dat ik akkoord ga met de huisregels en graag op zijn aanbod in ga.

Naaktheid of onze schaamte ervoor is eigenlijk best een bijzonder fenomeen. Hoewel wij officieel nog steeds als dieren door het leven gaan, bedekken wij ons –in tegenstelling tot alle andere organismen op deze planeet– met lappen stof. Enerzijds om ons warm te houden en anderzijds om onze schaamte voor ons blote lichaam weg te nemen. Wie gaat er niet gebukt onder een handdoek van schaamte wanneer hij voor het eerst onbedekt de openbare sauna instapt. Niet iedereen voelt zich comfortabel in zijn biologische adamskostuum. In de theologie wordt naaktheid ook wel geassocieerd met een zonde, met als gevolg dat vrome Christenen met lange gewaden door het leven gaan. Toch is de schaamte voor ons eigen naakte lichaam niet uitsluitend religieus, maar wijdverspreid onder de gehele bevolking. We komen naakt ter wereld, maar worden begraven in pak.

How would it make you feel?

Waar ik me een half leven geleden nog schaamde toen ik mij voor de GGD-arts moest uitkleden, loop ik nu als een ongegeneerde grenzenverlegger richting het huis van Ben. “Laat me weten wanneer je er bijna bent, dan kom ik naar buiten” bericht mijn gastheer me. Ik typ dat ik om 15:00 uur verwacht aan te komen en verorber mijn Oost-Europese delicatesse. Exact een uur later loop ik de straat van Ben in en zie ik hem al voor de deuropening van zijn appartementencomplex staan. “Treinen hebben vertraging, bussen komen te laat, maar jij komt precies om 15:00 uur aan. Hoe doe je dat?” vraagt Ben me, die zich voor de verandering even in zijn zomerse kloffie heeft gehesen om zich buiten te kunnen vertonen. Ik volg mijn gastheer naar zijn appartement en drop m’n tas in de woonkamer. Terwijl ik mij ontdoe van m’n wandelschoenen, trekt Ben in een soepele beweging zijn kleren uit. Zonder het echt door te hebben, loopt hij langs me heen naar de keuken. “Wil je eerst douchen?” vraagt hij, terwijl hij de waterkoker aanklikt voor een kop thee. Ik spring onder de douche om het wandelzweet van me af te spoelen en strompel –na me te hebben afgedroogd– zonder onderbroek de woonkamer in. Ik leg m’n handdoek op de stoel en ga aan tafel zitten tegenover Ben, die net twee kopjes vult met kokend water. “Is dit de eerste keer dat je naakt door het huis loopt?” vraagt Ben me geïnteresseerd. Ik vertel hem dat ik tijdens deze reis één keer eerder in het huis van een nudist heb overnacht en dat dat dusdanig is bevallen dat ik er wel weer voor open stond. “Het motto van mijn vorige host was ‘alles is menselijk, dus je hoeft je nergens voor te schamen’, een levensvisie die aan het denken heeft gezet” vertel ik Ben, terwijl ik een slok van de thee neem.

I’d like to be myself for once

Ben vertelt me dat hij zelf ook door Couchsurfing in aanraking is gekomen met het nudisme. “Ik heb zelf ook voor het eerst bij iemand anders thuis naakt gelopen. Dat is me zo goed bevallen, dat ik het zelf ook ben gaan doen toen ik thuis was. Het geeft me meer vrijheid en ik merk dat je zonder kleren een diepere band opbouwt met anderen.” Ik herken me in de woorden van Ben. Het lijkt alsof je met het uittrekken van je kleren ook de oppervlakkige gespreksonderwerpen naast je neerlegt. En waar mensen zich bij het tonen van hun adamskostuum vaak schamen voor hun geslachtsdeel, merk ik dat naakt zijn me juist oordeelsvrij maakt. Als het mij niet uitmaakt hoe een ander eruit ziet, waarom zou het die ander dan wel interesseren hoe ik eruit zie?

“Om anderen niet ongewenst te belasten met mijn naaktheid heb ik de gordijnen thuis wel altijd dicht” gaat Ben verder. “Alleen als ik naar buiten ga kleed ik me aan.” Ben zijn levenshouding maakt indruk op me. Mijn gesprekspartner lijkt totaal geen schaamte te kennen en zich ook niet druk te maken over wat anderen van hem vinden. Of het door zijn levenservaring –Ben is halverwege de veertig en loopt al zeker vijftien jaar langer op deze wereldbol rond dan ik– of zijn persoonlijkheid komt, weet ik niet. Wat ik wel weet, is dat ik met deze ontmoeting een onschuldige ervaring rijker ben. Een ervaring die mij uit mijn lichaamsbedekkende comfortzone heeft getrokken en me heeft verrijkt. Ieder mens op deze planeet probeert wat van zijn, haar of hun leven te maken. Ieder met eigen uitdagingen en obstakels, maar ook met eigen passies, gewoontes en dromen. Het in aanraking komen met onschuldige gewoontes van een ander kan je eigen leven een enorme impuls geven en zelfs je schaamte wegnemen. Als je er tenminste voor openstaat om oordeelsvrij en zonder verwachtingen op het aanbod in te gaan en de naakte waarheid over je eigen schaamte, normen en opvattingen onder ogen te zien. Niet later, maar Di-rect.